تلفیق ژرفای آسمان و زمین

عکاسی نمای باز نجومی را میتوان تلفیقی از روش های ثبت آسمان شب و ترکیب این روش ها با هنر عکاس دانست. در واقع این عکاس است که میتواند با خلاقیت های خودش٬ تصویری بی بدیل را خلق کند و واقعیت را به زیباترین شکل ممکن به تصویر بکشد.

عکاسی آسمان شب و نمای باز نجومی را میتوان جزیی از عکاسی منظره شب یا Nightscape photographyدانست.

عکس منظره شب یا Nightscape photography  به عکسی اطلاق میشود که در شب گرفته شده باشد و الزامی برای آنکه حتما نجومی باشد و یا دارای عناصر نجومی باشد٬ وجود ندارد. عکاسی نمای باز نجومی که در آن سوژه های نجومی اعم از ستاره های زمینه ی آسمان٬ سیاره ها و یا شهاب ها به تصویر کشیده میشوند٬ جزیی از دسته ی بزرگتر عکاس منظره شب است.

از طرفی عکاسی اعماق  آسمان به عکاسی اطلاق میشود که در آن٬ عکاس با استفاده از لنزهای تله و یا تلسکوپ هایی با انواع فواصل کانونی به عکاسی از سوژه های عمق آسمان شب مثل سحابی ها٬ خوشه های ستاره ای و یا کهکشان های دور و نزدیک میپردازد و منظره ی زمینی در این سبک از عکس های آسمان شب دخالتی ندارد.

حالا یک سوال مطرح است که آیا امکان تلفیق عکاسی نمای باز نجومی و مناظر زمینی با عکاسی اعماق آسمان  وجود دارد یا خیر؟؟

در جواب این سوال باید گفت بله.

در این شاخه از عکاسی آسمان شب که به نام Deepsky Nightscapeنامگذاری میشود٬ هدف٬ ثبت سوژه های اعماق آسمان نظیر سحابی های نشری و سحابی های تاریک آسمان در کنار سوژه ی زمینی است.

در این مقاله پارامترهای مهم برای ثبت عکس های Deepsky Nightscapeعنوان خواهد شد.

انتخاب کادر:

در این سبک از عکاسی٬ هدف تلفیق سوژه های اعماق آسمان با مناظر زمینی است و یکی از لحظات مناسبی که میتوان سوژه های اعماق آسمان را هدف قرار داد٬ لحظه ای است که این سوژه ها در حال طلوع و یا غروب میباشند. با یک زمان بندی و برنامه ریزی مناسب میتوان به سراغ عکاسی از این سوژه ها رفت.

زمان طلوع و غروب اجرام مختلف آسمان را میتوان با استفاده از نرم افزارهایی مثل starry night یا اپلیکیشن های موبایلی مثل  stellariumاستخراج کرد.

عکس زیر از سحابی رو- مارافسای در صورت فلکی عقرب است که با استفاده از لنز ۱۳۵ میلی متر کنون و در هنگام طلوع بر فراز ارتفاعات سیالان ثبت شده است.

میتوان با استفاده از لنزهای ۲۰٬ ۲۴ ٬  ۳۵ یا ۵۰ میلی متر کادرهای جذاب و مناسبی را از ترکیب سوژه های اعماق آسمان با مناظر زمینی انتخاب کرد.

دیافراگم :

در عکس های آسمان شب از آنجا که نور سوژه های مد نظر ما اعم از اجرام آسمان و نور زمینه ی تصویر بسیار کم است٬ همواره نیاز به افزایش نور ورودی وجود دارد. یکی از راه های افزایش نور ورودی٬ افزایش گشودگی دهانه ی لنز و یا همان کاهش عدد دیافراگم است. به ازای هر یک پله کاهش عدد دیافراگم٬ نور ورودی دو برابر افزایش میابد. این بدان معنی است که برای دریافت یک میزان نور مشخص در دیافراگم ۴ نسبت به دیافراگم ۲.۸ باید دو برابر نوردهی را افزایش داد. به همین ترتیب برای دریافت یک میزان نور مشخص در دیافراگم ۵.۶ نسبت به دیافراگم ۲.۸ باید چهار برابر نوردهی را افزایش داد.

از آنجا که سوژه هایی نظیر سحابی های نشری نور کمی دارند٬ باید تا آنجا که ممکن است از دیافراگم های بازی مثل ۲ یا ۲/۲ استفاده گردد تا  میزان نور ورودی افزایش داشته باشد.

لنزهایی نظیر ۲۰٬ ۲۴٬ ۳۵٬ ۵۰٬ و ۸۵ میلی متر شرکت سیگما سری آرت با دیافراگم ۴/۱ ٬ لنز ۱۳۵ میلی متر شرکت سیگما با دیافراگم ۱.۸٬ لنز ۱۳۵ میلی متر کنون با دیافراگم ۲ و لنز ۲۰۰ میلی متر کنون با دیافراگم ۲.۸ از نمونه ی لنزهایی است که میتوان با استفاده از آنها به سراغ این سبک از عکاسی آسمان شب رفت.

عکس زیر از سواحل دریای عمان و از سحابی مشهور کارینا گرفته شده است. این سحابی آسمان جنوبی زمین تنها چند درجه از سواحل جنوبی ایران ارتفاع میگیرد و من آن را با استفاده از یک دوربین کنون ۶دی مادیفای شده٬ لنز ۱۳۵ میلی متر کنون بر روی دیافراگم ۲.۸ و ۸ ثانیه نوردهی با استفاده از موتور ردیاب ثبت کردم.

دوربین های مادیفای:

کارخانه های سازنده ی دوربین های دیجیتال دوربین های دیجیتال را به نحوی میسازند تا آن چیزی که چشم انسان از رنگ ها میبیند را ثبت کنند. چشم ما نیز محدودیت دید در طول موج های مختلف را دارد به طوری که چشم ما از کل طول موج الکترومغناطیس تنها بخش مریی آن را میبیند.

در شکل زیر محدوده ی طول موج الکترومغناطیس را مشاهده میکنید

فیلتر قرار گرفته در مقابل سنسور دوربین های دیجیتال اندکی از طول موج های دیگری نظیر UVو IRرا نیز عبور میدهد اما نه همه ی آنها را بلکه تنها حدود ۲۰ درصد. بنابراین فیلترهای متعددی بر روی سنسور دوربینی که شما خریداری میکنید قرار داده شده تا دوربین آن چه را چشم شما میبیند٬ ثبت کند.

اما این موضوع سبب شده تا در عکاسی نجومی بعضی از جزییات موجود در آسمان شب را از دست بدهیم. به طور خاص سحابی هایی که از هیدروژن ساخته شده اند و تابشی از هیدروژن یونیده شده (H-ALPHA) با طول موج 656.3 نانومتر دارند را نمیتوانیم به خوبی ثبت کنیم چرا که فیلتری تحت عنوان IR-CUTبر روی سنسور دوربین شما قرار گرفته تا مانع از عبور طول موج آلفای هیدروژن و رسیدن آن به سنسور شود.

در دوربین هایی که کاربر خریداری میکند کمتر از ۲۰ درصد این طول موج از فیلتر IR-CUTرد شده و بقیه ی این طیف توسط فیلتر بلاک میشود.

برای آنکه بتوان سحابی های نشری را بهتر ثبت کرد نیاز است که این فیلتر قرار گرفته بر روی سنسور را برداشته و به جای آن فیلتر آلفا هیدروژن قرار گیرد.

بنابراین به فرآیند برداشتن فیلترIR-CUTو گذاشتن فیلتری تحت عنوان H-ALPHAکه طول موج رسیده از سحابی های نشری را ثبت میکند٬ مادیفای کردن میگوییم. این کار باعث میشود تا دوربین شما جزییات مربوط به سحابی های نشری را بسیار بیشتر از قبل ثبت کند.

دوربین های مادیفای به شما کمک میکنند تا جزییات سحابی های نشری آسمان را بهتر ثبت کنید.

ایزو:

از آنجا که سوژه های اعماق آسمان اعم از سحابی های نشری و یا تاریک٬ نور کمی دارند٬ نیاز به افزایش عدد ایزو احساس میشود و در عکس هایی که به این سبک ثبت میشوند٬ عدد ایزو بالاست.

برای مثال عکس زیر با ایزوی ۶۴۰۰ و ۷ ثانیه نوردهی توسط مقر پولاری ثبت شده است.

عکس دیگری که توسط جف دای به ثبت رسیده است و عکاس برای ثبت این عکس از ایزوی ۱۲۸۰۰ استفاده کرده است. نکته ای که در اینجا باید مد نظر قرار گیرد آن است که عملکرد دوربینی که ما برای استفاده در ایزوهای بالا انتخاب میکنیم بسیار مهم است چرا که اگر مقدار نویز بیش از حد بالا باشد٬ نسبت سیگنال به نویز در عکس کاهش یافته و استفاده از عکس در سایز های بزرگتر را ناممکن میسازد و از طرفی تاثیر مخرب زیادی در عکس خواهد گذاشت.

دوربین های نظیر Canon 6D٬ Canon 6D mark2٬ Canon 5D mark4٬ Nikon d810A٬ Nikon D850  از جمله دوربین هایی هستند که عملکرد قابل قبولی در نویزهای بالا دارند.

 

موتورهای ردیاب:

در عکس های اعماق آسمان دست ما برای افزایش نوردهی تا میزان دلخواه باز است چرا که سوژه ی زمینی در عکس وجود ندارد و نگران تار شدگی سوژه ی زمینی نخواهیم بود. اما در عکس های Deepsky Nightscape از آنجا که سوژه ی زمینی وجود دارد و قصد داریم سوژه ی زمینی و آسمان شب را در یک فریم ثبت کنیم٬ نمیتوان میزان نوردهی را بیش از حد افزایش داد.

میزان نوردهی مجاز برای جلوگیری از حرکت ستاره های آسمان را میتوان با تقسیم عدد ۵۰۰ بر فاصله ی کانونی و سپس تقسیم عدد حاصل بر ضریب کراپ دوربین به دست آورد. برای مثال اگر از دوربین ۸۰ دی کنون با لنز ۲۰ میلی متر استفاده میکنید٬ حداکثر مجاز نوردهی برای جلوگیری از حرکت ستاره ها ۱۵ ثانیه است. اما در این شاخه از عکاسی٬ باید تا آنجایی که ممکن است و تا قبل از تار شدگی زمینه ی عکس٬ میزان نوردهی را افزایش داد و یکی از راه های افزایش میزان نوردهی٬ استفاده از موتورهای ردیاب یا همان مقرها است.

از آنجا که زمین در حال حرکت است ناظر ایستاده بر روی زمین٬ آسمان شب را در حال چرخش میبیند. در واقع چرخش آسمان شب به دلیل حرکت وضعی زمین است و به همین دلیل است که اجرام آسمانی از خورشید گرفته تا سیارات دارای طلوع و غروب هستند.

اگر بتوان همراه با حرکت آسمان٬ دوربین را نیز حرکت داد٬ میتوان تاثیر حرکت زمین را خنثی کرد. وظیفه ی مقرهای ردیاب دقیقا همین است: حرکت دوربین با سرعت چرخش زمین

در نتیجه ستاره های زمینه ی آسمان نسبت به دوربین ثابت مانده و میتوان نوردهی را افزایش داد اما این افزایش نباید تا آنجا باشد که در منظره ی زمینی تار شدگی ایجاد کند.

در موتورهای سبکی که این روزها برای عکاسی با دوربین های DSLRدر دسترس هستند٬ قسمتی وجود دارد که میتوان با استفاده از آن٬ سرعت موتور را به نصف سرعت چرخش زمین تقلیل داد و در عوض نوردهی را تا دو برابر افزایش داد.

با این کار میتوان علاوه بر افزایش میزان نوردهی تا دو برابر٬ از تار شدگی زمینه ی عکس نیز جلوگیری کرد.

عکس زیر با مقر پولاری شرکت ویکسن و با … ثانیه نوردهی ثبت شده است. در این عکس میتوان نواحی مرکزی راه شیری که نواحی غنی از سحابی های نشری و تاریک هستند را مشاهده کرد.

فیلترهای آلودگی نوری:

فیلترهای مورد استفاده در عکاسی نمای باز نجومی عمدتا فیلترهایی نظیر دیفیوزر٬ ستاره زن و یا فیلترهای ND  تدریجی هستند اما دسته ی دیگری از فیلترها نیز هستند که تنها محدوده ی خاصی از طول موج را عبور میدهند. این فیلترها که در انواع مختلفی توسط شرکت هایی مثل Astronomikبه بازار ارایه میشوند٬ به صورت کلیپ بر روی دوربین قرار میگیرند و فقط به بخشی از طول موج امکان عبور میدهند.

در شکل زیر نمونه ای از این فیلترها را مشاهده میکنید.

استفاده از این فیلترها باعث افزایش کنتراست آسمان و همچنین جزییات سحابی های نشری آسمان میشود. دو نمونه از پرکاربردترین این فیلترها به نام های UHC  و CLSموجود است.

با استفاده از این فیلترها میتوان به سراغ عکاسی از سوژه های لب افق رفت که در حال طلوع هستند.

عکس زیر توسط امیرشاهچراغیان و امیررضا کامکار به صورت مشترک ثبت شده که برای ثبت آن از دوربین کنون ۶دی مادیفای ٬ لنز ۸۵ میلی متر کنون و با دیافراگم ۲.۵ ٬ ایزو ۸۰۰۰ و فیلتر CLS Astronomikثبت شده است.

 

استفاده از این فیلترها برای ثبت سحابی های در حال طلوع لب افق با خطاهای رنگی همراه است که باید در مرحله ی پردازش حذف و تصحیح شوند.

سوژه های جذاب و کادربندی:

برای آنکه بدانید از چه سوژه هایی قصد عکاسی دارید٬ بهتر است آسمان شب را بشناسید. سحابی های معروف آسمان برای مثال سحابی آمریکای شمالی٬ سحابی کالیفرنیا و سحابی معروف جبار از جمله سوژه های جذابی هستند که در عکاسی Deepsky Nightscape  مورد توجه قرار میگیرند. شناخت آسمان را از صورت های فلکی شروع کنید و بعد از آن به سراغ اجرام مهم درون صورت های فلکی بروید. با این روش بهتر به یاد خواهید داشت که برای مثال سحابی آمریکای شمالی در محدوده ی صورت فلکی دجاجه قرار دارد و یا سحابی جبار و حلقه ی بارنارد را میتوانید با استفاده از یک لنز ۳۵ میلیمتر به تصویر بکشید. آن وقت است که میتوانید برای یک ثبت بهتر برنامه ریزی کرده و به سراغ سوژه های جذاب آسمان بروید.

برای مثال عکس زیر توسط جف دای و با استفاده از یک لنز ۳۵ میلی متری ثبت شده است که در آن سحابی حلقه ی بارنارد و جبار را میتوان دید.

عکس  زیر در تنگه ی چاه کوه قشم و از صورت فلکی جبار ثبت شده است. در این عکس من از موتور ردیاب پولاری و ۶۰ ثانیه نوردهی و ایزوی ۴۰۰۰ برای ثبت بهتر سحابی حلقه ی بارنارد بهره بردم.

مرکز راه شیری نیز از جمله بخش های آسمان است که سوژه های جذابی برای عکاسی در اختیارتان خواهد گذاشت. برای مثال سحابی های مرداب و پنجه گربه را میتوان در یک کادر قرار داد.

تنها جرم آسمان شب که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است و در کهکشان راه شیری قرار ندارد٬ کهکشان آندرومدا است. این کهکشان با اندازه ظاهری ۳ درجه ای درآسمان یکی از سوژه های جذاب برای ثبت است. عکس زیر از جف دای این کهکشان نزدیک کهکشان ما را ثبت کرده است.

 

سحابی کالیفرنیا و خوشه ی پروین که در همسایگی یکدیگر هم قرار دارند٬ همواره از سوژه های مورد توجه برای عکاسان نجومی بوده است. با کمک دوربین های مادیفای و یا فیلتر CLS  میتوان ثبت با کنتراست مناسبی از این دو سوژه ی جذاب داشت.

 

در شکل زیر نیز که من از سواحل جنوبی ایران ثبت کردم میتوانید سحابی کالیفرنیا و سحابی های روح و قلب را بر فراز نخل های بلند سواحل دریای عمان مشاهده کنید.

این عکس با دوربین ۶دی مادیفای ٬ سی ثانیه نوردهی٬ ایزوی ۴۰۰۰ و لنز ۳۰ میلی متر با دیافراگم ۲.۸ ثبت شده است.

سحابی زیبای آمریکای شمالی در صورت فلکی دجاجه نیز همان طور که اشاره شد از سحابی های شاخص آسمان تابستان است که میتوان در هنگام طلوع یا غروب این صورت فلکی شکار کرد. این سحابی به همراه نواحی آلفای هیدروژن مجاورش تصاویر بی بدیلی از آسمان در طول آلفای هیدروژن را به نمایش میگذارد.

عکس زیر از جف دای این سحابی زیبای آسمان شب را به تصویر کشیده است

 

بدون دیدگاه

ارسال دیدگاه

اجرا شده توسط: همیار وردپرس